Aleksander Litwin (ur. 1909 w Łodzi, zm. 14 lutego 1984 we Francji) – działacz komunistyczny i historyk.

Życiorys W 1927 roku ukończył I Gimnazjum Męskie Towarzystwa Żydowskich Szkół Średnich w Łodzi. W latach 1928–1930 studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim, skąd został usunięty za działalność komunistyczną. Od 1929 członek PPS-Lewicy. Od 1930 roku był aktywnym członkiem KZMP i KPP. Do wybuchu wojny pracował jako urzędnik. Lata 1939-1941 spędził w Białymstoku, gdzie pracował w naczelny inżynier Fabryki Włókienniczej nr 32 i działał w tamtejszym MOPR. Kolejne lata do 1944 ukrywał się w różnych miejscowościach i pracował jako cieśla. Od 1944 zaangażował się w pracę w strukturach białostockiego Komitetu Wojewódzkiego PPR, gdzie pełnił różne funkcje. W latach 1946–1949 pracował redakcji „Trybuny Wolności”, był m.in. redaktorem naczelnym. W latach 1949–1951 był zastępcą dyrektora Szkoły Partyjnej przy KC PZPR. Od 1951 do 1954 roku był wykładowcą na Uniwersytecie Warszawskim, pełnił tam funkcję prodziekana, potem dziekana Wydziału Dziennikarstwa. Od 1954 do 1959 roku zatrudniony w Wydziale Historii Partii, następnie Zakładzie Historii Partii przy KC PZPR.