mały|Grób Heleny Kamińskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Helena Frenkiel-Kamińska z domu Starewicz (ur. 20 października 1905 w Warszawie, zm. 6 marca 1998) – działaczka komunistyczna, historyk, publicystka.
Życiorys Córka Stanisława i Kazimiery. W latach 20. aktywny członek Związku Młodzieży Komunistycznej, następnie KPP, za swoją działalność wielokrotnie aresztowana i karana więzieniem. W latach 1930–1936 przebywała w ZSRR, gdzie pracowała jako robotnica i studiowała na tamtejszych uczelniach. W latach 1936–1938 była aktywistką KPP. Po agresji III Rzeszy i ZSRR na Polskę przebywała na terenie okupacji sowieckiej w Białymstoku, gdzie pracowała w fabryce włókienniczej. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej ewakuowana w głąb ZSRR. Od 1943 do 1945 pracowała w Zarządzie Głównym ZPP w Moskwie. Od 1946 do 1949 była kierowniczką Wojewódzkiej Szkoły PPR w Gdańsku, tam również pełniła funkcję kierownika Wydziału Propagandy KW PPR. Od 1949 do 1957 roku była zastępcą kierownika Wydziału Historii Partii przy KC PZPR. W latach 1957–1968 pracowała w Zakładzie Historii Partii przy KC PZPRTadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944–1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2007, s. 332, przyp. 82, . Od 1968 roku była na rencie.