Od 1956 zatrudniony w Wydziale Historii Partii, a następnie w Zakładzie Historii Partii przy KC PZPR, gdzie pracował do 1971. W 1968 roku obronił pracę doktorską Komuniści polscy po rozwiązaniu KPP (IX 1939-VI 1941), napisaną pod kierunkiem Czesława Madajczyka. Od 1971 roku był wykładowcą w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR, w 1984 przekształconej w Akademię Nauk Społecznych. Habilitował się w 1979 roku na podstawie pracy Dzieje konspiracyjnej Polskiej Partii Robotniczej. Odszedł na emeryturę w 1987 rokuTadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944-1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2007, s. 503, przyp. 179, .
Został pochowany na Cmentarzu Północnym w Warszawie.
Wybrane publikacje Szkice z dziejów polskiego ruchu robotniczego w latach okupacji hitlerowskiej. Cz. 1, Komuniści polscy w walce o odbudowę rewolucyjnej partii i program wyzwoleńczy, październik 1939 – styczeń 1942, Warszawa: Zakład Historii Partii przy KC PZPR 1960 W obronie stolicy, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1960 Niektóre problemy współczesnego syjonizmu, Warszawa: SOPP Komitetu Warszawskiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej 1968 Geneza PPR, Warszawa: Książka i Wiedza 1972, wyd.