i zadedykowana pannie L. Ramann, Wiedeń, wydawca: J. Gutmann (jeden z egzemplarzy zachował się w zbiorach Österreichischen Nationalbibliothek w Wiedniu, sygnatura: – MS4339-4°. 17,26 Mus..)..
Rodzina i młodość Jego dziadek Məhəmməd Şəfi był arystokratą, a ojciec Kərbəlayi Sadıq był architektem, który zaprojektował pałac Dżawad-chana, ostatniego władcy chanatu gandżyjskiego. Edukację odebrał w medresie w Gandży, głównie w zakresie języków arabskiego, perskiego i kaligrafii.
Po śmierci rodziców i brata porzucił szkołę, po części ze względu na sposób kształcenia. Następnie pracował jako kopista, wykorzystując swój talent i wyszkolenie w kaligrafii, a później był sekretarzem i dozorującym w rezydencji córki Dżawad-chana.
Działalność literacka W 1840 Vazeh przeniósł się do Tbilisi gdzie, z pomocą swego wychowawcy ze szkoły, którym był Mirzə Fətəli Axundov, otrzymał posadę nauczyciela w szkole dla chłopców. W Tbilisi Vazeh poświęcał czas pisaniu.
W 1844 roku założył literackie stowarzyszenie „Divani-hikmət”, które zrzeszyło wielu wybitnych Azerów, Rosjan i innych cudzoziemskich intelektualistów mieszkających w Tbilisi, m.in.