Dharmakszema (ur. 385, zm. 433; skt Dharmakṣema; chiń. transliteracja 曇無讖 pinyin Tánwú chèn, tłumaczenie 竺法豐 Zhú Fǎfēng; jap. Donmusen) – mnich buddyjski z Indii, tłumacz i misjonarz działający w Chinach.

Życiorys Pochodził ze środkowych Indii. W wieku sześciu lat stracił ojca. Rodzina był utrzymywana przez matkę, która zarabiała na życie jako tkaczka wełnianej odzieży. Pewnego dnia w okolicy pojawił się bardzo znany mnich Dharmajaśas. Matka była pod takim wrażeniem, że poprosiła mnicha o wzięcie jej syna jako ucznia. Początkowo Dharmakszema studiował pisma związane z hinajaną i zapowiadał się obiecująco, gdyż posiadał wyjątkową pamięć i był bardzo elokwentny. Wcześnie także zainteresował się magią i zaklęciami, w czym rywalizował z innymi chłopcami.

W jakiś czas potem spotkał starszego mistrza medytacji, znanego jako "Biała Głowa", który pokonał Dharmakszemę w debacie trwającej kilka dni. Otrzymał w podarunku od tego mnicha kopię Sutry Nirwany i to spowodowało jego zainteresowanie się mahajaną. Studiował pisma mahajany i w wieku dwudziestu lat umiał na pamięć olbrzymią ilość tekstów.