Podczas jego pobytu w Dunhuangu miasto dwukrotnie (w 420 i w 421 roku) zostało podbite przez króla Juqu Mengxuna z północnej dynastii Liang. Jest prawdopodobne, że Juqu słyszał o Dharmaraksie wcześniej, gdyż wziął go w 421 roku do pałacu w Guzang, który był stolicą Liangów. Juqu nakazał mu przetłumaczenie Sutry Nirwany, gdyż był zainteresowany katastroficznymi przepowiedniami związanymi z Dharmą. Jego tłumaczenie tej sutry liczyło dziesięć "zwojów" (chiń. juan) i było pełniejsze od wcześniejszego o kilka lat tłumaczenia dokonanego przez Buddhabhadrę i Baoyuana, które liczyło tylko sześć juanów.
W tym okresie Dharmakszema umocnił swoją pozycję na dworze królewskim zarówno jako kapłan i jako doradca dworski. Prawdopodobnie Juqu szczególnie cenił jego zdolności profetyczne, które wydawały się jego współczesnym całkowicie nieomylne. W dalszym ciągu wykorzystywał także swoje magiczne moce.
W połowie lat 420, cesarz sąsiedniego państwa Wei Taiwu dowiedział się o magicznych i profetycznych zdolnościach Dharmakszemy i – jako zwierzchnik – zażądał przekazania Dharmarakszy na jego cesarski dwór.