Dostał przydział do ekspozytury „Lombard” wydziału wywiadu ofensywnego „Stragan” Oddziału II (informacyjno-wywiadowczego) sztabu Komendy Głównej AK na stanowisko inspektora sieci wywiadowczych. Agenci jego sieci m.in. zdobyli projekty prototypów nowych czołgów Pantera i broni przeciwpancernej panzerfaust, zlokalizował położenie fabryk samolotów Focke-Wulfów, które zostały zniszczone przez lotnictwo alianckie.
W powstaniu warszawskim służył na stanowisku adiutanta dowódcy Batalionu „Golski”. Po kapitulacji powstania wyszedł z Warszawy z ludnością cywilną. Do stycznia 1945 roku pracował w Oddziale II KG AK.
Od 3 października 1945 roku pracował jaki dziennikarz w PAP, a od 1 maja 1955 roku był redaktorem w biuletynie „Wieś”. 31 marca 1958 przeszedł na rentę.
Był członkiem Stronnictwa Demokratycznego.
Zmarł 31 marca 1963 roku w Płocku. Pochowany na cmentarzu w Milanówku.
Życie prywatne Nie założył rodziny.
Awanse podporucznik – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1937 i 81.