Alkoholizmu (od 1980), założycielem Chorwackiego Towarzystwa ds. Nazewnictwa Medycznego (1992), Klubu Literackiego (2002) i Klubu Turystyki Górskiej (1995) oraz reformatorem Chorwackiego Artystycznego Towarzystwa Lekarzy. W Stowarzyszeniu Alergologów i Immunologów Klinicznych Jugosławii był sekretarzem (od 1969), w Lidze Walki przeciwko Paleniu wiceprezesem (od 1987). Opublikował około 120 prac naukowych i specjalistycznych, był redaktorem „Liječničkiego vjesnika” (Wiadomości Lekarskich, 1975-1978), prezesem redakcji pisma „Sveučilišni vjesnik” (Wiadomości Uniwersyteckie, od 1983), redaktorem dziesiątek specjalistycznych zbiorów i podręczników, od 1991 jest redaktorem pisma „Liječničke novine”. Ważniejsze dzieła z dziedziny kroatystyki: „Hrvatski književnik Ivo Andrić” (2002), „Karlobaške ljekaruše” (2008). Nigdy nie był członkiem żadnej partii politycznej. Publicystyką zaczął się zajmować w 1950 i dotąd napisał ponad tysiąc różnych artykułów, często o polemicznym charakterze, w ponad 70 czasopismach i dziennikach.