25 czerwca 1956 Witold Kula na Radzie Naukowej Instytutu Historii PAN wygłosił referat potępiający zideologizowanie powojennej historiografii. Zdanie to podzielała większość obecnych, w tym niektórzy historycy partyjni. W debacie zgłoszono wiele zastrzeżeń do ostatniego dziesięciolecia nauki historii, otwarcie występując przeciwko ingerencji partii w badania naukowe. Marian Małowist podniósł konieczność walki z plagiatem, co było bezpośrednią aluzją do działalności WHP. W podobnym tonie wypowiedział się Aleksander Gieysztor, mówiąc o „sfałszowanych źródłach”. Wobec ujawnienia sprzecznego ze standardami naukowymi postępowania Wydziału, historykom związanym z partią trudno było odeprzeć krytykę. Żanna Kormanowa, Celina Bobińska i Leon Grosfeld, mimo próby obrony działalności WHP, zgodzili się ze stawianymi zarzutami. Negatywna opinia na temat działalności Wydziału pojawiła się również na VII Plenum KC PZPR w lipcu 1956, kiedy Mieczysław Moczar zaatakował Daniszewskiego za niedocenianie roli polskiej partyzantki w publikacjach Wydziału Historii Partii.