Na przełomie XIX/XVIII w. p.n.e. Puruszhanda stała się celem wyprawy wojennej Anitty, "Wielkiego Króla" miasta Nesa, któremu udało się już podbić inne miasta i królestwa centralnej Anatolii. Gdy Anitta wkroczył na jej terytorium, jej władca poddać mu się miał bez walki.
Zgodnie z późniejszą mezopotamską tradycją, która przetrwała w tekście znanym pod tytułem šar tamhāri ("Król walki"), akadyjski król Sargon Wielki (ok. 2334-2279 p.n.e.) poprowadzić miał zwycięską wyprawę wojenną przeciw Nur-Daganowi, królowi Puruszhandy, w odpowiedzi na prośby akadyjskich kupców uciskanych w tym mieście. Opowieść ta uważana jest za utwór propagandowy, ale jeżeli oparta ona została na rzeczywistych wydarzeniach historycznych, to wskazywałoby to, że królestwo Buruszhattum (Puruszhanda) istnieć już musiało we wczesnej epoce brązu.
W późniejszych tekstach hetyckich Puruszhanda (pod nazwą Purszuhanda) wymieniana jest jako jedno z terytoriów, które król Labarna (pocz. XVII w. p.n.e.) przeznaczył w zarządzanie swym synom, oraz jako jedno z miejsc w których król Telepinu (1525-1500 p.n.e.) kazał wybudować składy i