Stanisław Jurjewicz Kuniajew (ros. Станислав Юрьевич Куняев; ur. 27 listopada 1932 w Kałudze, Rosyjska Federacyjna SRR) – rosyjski poeta, publicysta i redaktor naczelny czasopisma „Nasz Sowriemiennik” od 1989 roku.
W 1956 ukończył studia na Uniwersytecie Moskiewskim i wyjechał na Syberię, gdzie pracował jako dziennikarz. Po powrocie z Syberii do Kaługi rozpoczął działalność pisarską.
Wybrana twórczość Zbiory wierszy 1960 – Ziemleprochodcy (ros. Землепроходцы) 1962 – Zwieno (ros. Звено) 1966 – Mietiel zachodit w gorod (ros. Метель заходит в город) 1970 – Nocznoje prostranstwo (ros. Ночное пространство) 1971 – Zołotyje chołmy (ros. Золотые холмы) 1972 – Na kraju niebiesnych gor (ros. На краю небесных гор) 1973: Wiecznaja sputnica (ros. Вечная спутница) W okrużeni porożystych riek (ros. В окруженьи порожистых рек) 1975 – W sientiabrie i w apriele... (ros. В сентябре и в апреле...) 1976 – Switok (ros. Свиток) 1977 – Rukopis (ros. Рукопись) 1978: Głubokij dien''' (ros. Глубокий день) Po biełomu swietu (ros. По белому свету) 1979 – Swobodnaja stichija (ros. Свободная стихия) 1981: Otblesk (ros. Отблеск) Sołniecznyje noczi (ros. Солнечные ночи) 1982 – Put (ros. Путь) 1983: Oziero Biezymiannoje (ros. Озеро Безымянное) Lipy Zagorodnogo sada (ros. Липы Загородного сада) 1985 – Prostranstwo i wriemia (ros.