Andrij Wasyliowycz Nikowski (; ur. we wsi Małyj Bujałyk w guberni chersońskiej, zm. 1942 w Leningradzie) – ukraiński literaturoznawca, językoznawca i leksykograf. Dziennikarz, działacz społeczny i polityk. Minister spraw zagranicznych Ukraińskiej Republiki Ludowej (1920–1922).

Życiorys Urodził się w rodzinie drobnych mieszczan. Po śmierci ojca matka przeniosła się do Odessy. Tu w 1905 ukończył V gimnazjum, a w 1912 wydział filozoficzno-historyczny Uniwersytetu Noworosyjskiego. Aktywny działacz Towarzystwa Ukraińskich Postępowców, redagował w Kijowie gazetę „Rada” (1913–1914), wydawaną przez Jewhena Czykałenkę, zamkniętą przez władze rosyjskie w lipcu 1914. W 1916 był pełnomocnikiem Ziemgoru na Froncie Południowo-Zachodnim.

Po rewolucji lutowej i obaleniu caratu członek Ukraińskiej Centralnej Rady. 23 czerwca 1917 wybrany na zastępcę przewodniczącego Rady Mychajła Hruszewskiego. Jeden z głównych działaczy Ukraińskiej Partii Socjalistów-Federalistów i redaktor naczelny organu partii, dziennika „Nowa Rada” (marzec 1917 – styczeń 1919).