Władysław Lubaś (ur. 5 czerwca 1932 w Żarnowcu k. Krosna, zm. 9 stycznia 2014 w KrakowieZmarł prof. dr hab. Władysław Lubaś) – polski językoznawca, polonista i slawista, profesor.

Życiorys Maturę zdał w liceum w Jedliczu. W 1952 roku rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, w 1956 roku uzyskał tytuł zawodowy magistra na podstawie pracy z językoznawstwa napisanej pod kierunkiem Witolda Taszyckiego. Stopień naukowy doktora uzyskał 20 czerwca 1966 na podstawie rozprawy pt. Nazwy miejscowe południowej części dawnego województwa krakowskiego. W latach 1956–1970 pracował na Uniwersytecie Jagiellońskim, a od 1970 roku na Uniwersytecie Śląskim. 20 grudnia 1971 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie pracy pt. Słowotwórstwo południowosłowiańskich nazw miejscowych z sufiksami -ci, -ovci, -inci itp.. Przez kilka lat pracował jako lektor i wykładowca języka polskiego na Uniwersytecie Belgradzkim oraz w Lublanie. Profesorem nadzwyczajnym został mianowany w roku 1976;