Klasztor św. Dominika z Silos (el Antiguo) (hiszp. Monasterio de Santo Domingo de Silos 'el Antiguo' ) – klasztor znajdujący się w Toledo, w Hiszpanii.
Pierwsze ślady architektoniczne pochodzą z czasów św. Ildefonsa; są to kamienie datowane na VI–VII wiek. W 1085 roku król Alfons VI, po zdobyciu Toledo, spełniając swoje przyrzeczenie nakazał przebudowanie świątyni i poświęcił ją Dominikowi z Silos. Przeniosła się tam grupa zakonnic kluniackich, które w 1159 roku przyjęły reformę cystersów. W klasztorze pochowany został związany z miastem malarz El Greco.
Architektura Klasztor wyróżnia się prostotą formy. Ściany zbudowane zostały z jońskich pilastrów z belkowym sufitem. Kopuła zwieńczona jest latarnią. Cały budynek zbudowany jest z cegły.
W 1576 roku klasztor za sprawą donii Marii de Silvy, damy dworu królowej Izabeli, został ponownie przebudowany. Po jej śmierci wykonawcą testamentu był dziekan katedry Don Diego de Castilla, a głównym architektem Nicolás de Vergara, zwany El Mozo.