Osroene (Osroena, , ) – starożytne królestwo założone przez nabatejskie plemiona pochodzące z północnej Syrii.

Historia Królestwo Osroene powstało w połowie II wieku p.n.e. w okresie słabnięcia imperium Seleucydów, co umożliwiło uformowanie się szeregu niezależnych państw. Założycielem królestwa, które było sukcesorem Syrii Seleucydów był Osroes z Orhai. Panująca tam dynastia Abgarydów wywodziła się od nabatejczyków, a samo królestwo pozostawało pod silnym wpływem kultury aramejskiej. Stolica państwa, Edessa, odgrywała kluczową rolę w handlu i administracji regionu.

W swojej historii Osroena była rządzona przez 28 kolejnych królów, z których większość nosiła imiona Abgar lub Manu. Status królestwa ulegał zmianom – od niepodległości po zależność jako państwo klienckie, głównie pod wpływem Partów.

Za panowania cesarza Trajana w 114, Osroene na krótko stało się rzymskim państwem wasalnym, by ostatecznie zostać włączone do imperium w 214 za rządów Karakalli. Mimo to w III wieku, za panowania Gordiana III, doszło do krótkotrwałego przywrócenia władzy dynastii Abgarydów w tym regionie. Ostatni władca, Abgar X, panował jedynie tytularnie do 242, po czym Osroena stała się stałą prowincją rzymską o tej samej nazwie.