Dalsza część sagi skupia się na Njalu i jego synach. Do Skandynawii zostają zorganizowane dwie wyprawy; jednej przewodzi Þráinn Sigfússon, a drugiej dwaj najmłodsi synowie Njala. Powracając na Islandię Þráinn przywozi ze sobą wrogo nastawionego Hrappra, a synowie Njala szlachetnego Kári Sölmundarsona, który później żeni się z ich siostrą. Po powrocie obie wypraw zostają przyjęte z honorami, ale dzieci Njala obwiniają Þráinna o to, jak zostali potraktowani przez władcę Norwegii, Jarla Hákona, gdy usiłowali odszukać Hrappra, którego on ukrywał. Njal uświadamia im, że roztrząsanie tej sprawy było głupie, więc doradza im, żeby ją teraz rozpowszechnili, dzięki czemu stanie się ona kwestią honoru. Mimo to Þráinn nie tylko odmawia zawarcia ugody, ale także dopuszcza się ich obrazy.
Dochodzi do najbardziej dramatycznej bitwy w całej sadze. Synowie Njala wraz z Kárim Sölmundarsonem przygotowują zasadzkę na Þráinna i jego ludzi na zamarzniętej rzece. Gdy dochodzi do walki, pojawia się Skarp-Hedinn, jeden z braci, który szybkim wślizgiem dopada Þráinna i go zabija. Poza nim ginie jeszcze czterech ludzi, w tym Hrappra.