Wewnętrzna służba ochrony – rodzaj tzw. służby paramundurowej stanowiącej umundurowaną formację zorganizowaną w strukturze danego przedsiębiorcy lub innej jednostki organizacyjnej jako zespół jej pracowników wyodrębniony celem ochrony osób i mienia. W jej ramach może funkcjonować specjalistyczna uzbrojona formacja ochronnaArt. 2 Ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia ().
Wewnętrzne służby ochrony zastąpiły dawne Straże Przemysłowe.
Status członków Osoby wchodzące w skład wewnętrznych służb ochrony są pracownikami danej instytucji zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę, w przeciwieństwie do funkcjonariuszy służb mundurowych sensu stricto zatrudnionych na podstawie stosunku służbowego prawa administracyjnego. Często bywa natomiast, że pracownicy wewnętrznych służb ochrony są w świetle prawa uważani za funkcjonariuszy publicznychArt. 115 Ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny () (w przypadku pracowników niektórych instytucji państwowych) lub korzystają z ochrony prawnej należnej funkcjonariuszom publicznym, jeżeli pracują na obszarze lub w obiekcie podlegającym obowiązkowej ochroniePodstawa prawna: art. 42 ustawy z dn. 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (np. Metro Warszawskie, lotniska, sądy itp.).