Ukończyła studia licencjackie w zakresie arabistyki na Uniwersytecie Kairskim (1973), a następnie magisterskie w zakresie badań literaturoznawczych. Pracę końcową poświęciła poezji Percy’ego Shelleya i jej recepcji w Egipcie. 200px|right|thumb|Dżihan as-Sadat z mężem podczas wizyty u prezydenta Stanów Zjednoczonych Jimmy’ego Cartera i jego żony Rosalynn W 1970, po śmierci Gamala Abdel Nasera, jej mąż został prezydentem Egiptu. Gdy po wojnie Jom Kipur zyskał znaczną popularność w społeczeństwie, Dżihan as-Sadat jako pierwsza dama rozwinęła szeroką działalność społeczną i kulturalną. Składała wizyty w wojskowych szpitalach oraz w oddziałach stacjonujących na egipsko-izraelskiej granicy. W 1975 przejęła po śmierci Umm Kulsum założoną przez nią fundację charytatywną „Wiara i Nadzieja” i sama zaczęła kierować jej pracami. Miała znaczący wpływ na politykę męża. Szczególnie interesował ją problem emancypacji kobiet. W 1975 reprezentowała Egipt na Międzynarodowej Konferencji Kobiet w Meksyku. Utworzyła prywatną fundację, której celem było ułatwianie kobietom podejmowania pracy zarobkowej poprzez naukę koniecznych umiejętności. Odegrała znaczącą rolę w opracowywaniu wprowadzonego w 1979 prawa rodzinnego.