Tytus Zbyszewski (ur. 1 listopada 1886 w Jassach, zm. 29 czerwca 1942 w KL Auschwitz) – polski prawnik, doktor praw, urzędnik konsularny II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Leona i Berty z Kapuścińskich. Uczęszczał do gimnazjum w Jassach, następnie w Rzeszowie. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego i Szkoły Nauk Społecznych i Politycznych (l'École des Sciences politiques et sociales) w Brukseli. Uzyskał stopień naukowy doktora praw.
W latach 1905–1907 działał w Towarzystwie Szkoły Ludowej we Lwowie.
W czasie I wojny światowej, od 1 września 1914 do listopada 1918 służył w Armii Austro-Węgier. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, 20 lipca 1920 wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień kapitana rezerwy artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919.