W 1524 roku wyjechał na Węgry na służbę do króla węgierskiego Ludwika II, dla którego stworzył Wyrok Parysa i Lukrecję. Po śmierci Ludwika, który poległ w bitwie z Turkami pod Mohaczem, powrócił do RzymuRenaissance and Reformation, 1500-1620: A Biographical Dictionary (The Great Cultural Eras of the Western World) by Jo Eldridge Carney (editor) Greenwood Press 2001. Clovio Giulio s. 88-89. Rok później przeżył złupienie miasta przez Hiszpanów i zarazę. Ciężko ranny, ledwo uszedł z życiem. Na znak pokory i wdzięczności w 1527 roku wstąpił do zakonu kanoników regularnych św. Augustyna i wyjechał do Mantui do klasztoru Św. Rufina. Z murów klasztornych wyciągnął go jego protektor kardynał Mariano Grimani i po otrzymaniu zezwolenia od papieża już jako Don Giulio Clovio powrócił do Rzymu i wstąpił w służbę kardynała Aleksandra Fernese. Tam wykonał dwadzieścia sześć miniatur do brewiarza Oficjum do Najświętszej Panny (Godzinki do Matki Boskiej) autorstwa Monterchiego, przedstawiających sceny ze Starego i Nowego Testamentu. Prace te trwały dziewięć lat. Clovio w tym czasie ozdobił m.in. również cztery strony w Modlitewniku do Matki BoskiejModlitewnik ten trzyma Clovio na obrazie El Greca Wypędzenie przekupniów ze świątyni, wykonał cztery ilustracje z życia św. Pawła w Listach apostolskich.