Cel może tutaj stanowić odpowiedzialne rodzicielstwo i wtedy używanie środków antykoncepcyjnych w poszczególnych aktach można zaakceptować, jeśli prowadzi do celu kompleksowego.

Krytycy widzą też utożsamianie prawa naturalnego z fizycznym, zarzucają fizykalizm, łączenie moralności ludzkiej z fizjologią człowieka. Podnoszą, że takie rozumowanie doprowadziłoby też do uznania wielu z osiągnięć współczesnej medycyny za złe, dopuszczając na przykład tylko naturalny sposób porodu. Istnieje też zmodyfikowany zarzut podający, że w encyklice działania moralne traktowane są jako byty fizyczne. Zarzucają swym oponentom również logikę manualistyczną. Uznają fizykalizm za niezgodny z jednością duchowo-cielesną osoby ludzkiej, dostrzegają też nadmierne w ich ocenie uzależnienie moralności od składnika biologicznego. Mówią nawet, że sprzyja on skłonności Kościoła do dyskryminacji cielesności i płciowości człowieka, szczególnie kobiety. Zauważają, że skłonność ta sięga tradycją początków chrześcijaństwa.

Krytyka krytyki Argumenty krytyków odrzucane są przez zwolenników argumentu z prawa naturalnego. Wyznają oni absolutyzm etyczny. Uznają więc antykoncepcję za złą, a zaszeregowanie takie nie ma według tego poglądu związku z intencją podmiotu ani konsekwencjami podejmowanej czynności.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Antykoncepcja Kategoria:Katolicka etyka seksualna