Zorganizowała Pomocniczą Służbę Kobiet w Polskich Siłach Zbrojnych w ZSRR.
Została odznaczona Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari z dniem 1 października 1944 za nieugiętą postawę wobec NKWD podczas śledztwa, za odważne podjęcie się zadania na obszarze lwowskim (pod okupacją sowiecką) w warunkach osobistego zagrożenia życia. Zmarła w Londynie w 1947.
Jej siostrą była Janina Szabatowska.
Awanse pułkownik
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari – 1 października 1944 nr 11706 Krzyż Zasługi z Mieczami
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Służby Zwycięstwu Polski Kategoria:Członkowie Związku Walki Zbrojnej Kategoria:Członkowie konspiracji antyradzieckiej na ziemiach polskich 1939–1941 Kategoria:Łączniczki Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie Butyrek Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie Lefortowa Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie Łubianki Kategoria:Pułkownicy Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Żołnierze Pomocniczej Służby Kobiet