Józef Hornowski (ur. 24 czerwca 1773 w Łomazach, zm. 18 maja 1817 w Pułtusku) − oficer Księstwa Warszawskiego, generał brygady Królestwa Polskiego.
Życiorys Uczestnik wojny polsko-rosyjskiej w 1792 r. w obronie Konstytucji 3 Maja i powstania kościuszkowskiego w 1794 r. We wrześniu 1794 w Grodnie otrzymał z rąk Kościuszki złotą obrączkę „Oyczyzna Obrońcy Swemu” o numerze 58 „za mężną obronę Wilna w czasie pierwszego ataku”. Walczył pod dowództwem generała Jakuba Jasińskiego w czasie Rzezi Pragi, gdzie został raniony bagnetem. Przez blisko 3 lata był na zesłaniu na Syberii. Od 1798 r. był w Legionach Polskich we Włoszech, gdzie wsławił się między innymi obroną zamku San Gorgio w Mantui. W 1800 roku za wybitne zdolności organizacyjne, w nowo tworzonej Legii Włoskiej powierzono mu kluczową funkcję szefa sztabu.
Następnie w 1807 r. przeszedł do Armii Księstwa Warszawskiego. Był uczestnikiem kampanii w latach 1807, 1809 i 1812. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Legii Honorowej za zasługi bojowe w kampaniach napoleońskich, w szczególności za osłonę prawego skrzydła Wielkiej Armii Napoleona broniąc przeprawy przez rzekę Omulew, co umożliwilo Francuzom bezpieczne zdobycie Gdańska.
Za walki w 1807 r. został także odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari, a w 1808 r.