Św. Jakub z Marchii () – obraz temperowy włoskiego malarza renesansowego Carla Crivellego z 1476 roku.
Historia Obraz został podpisany przez artystę. W dolnej części dzieła znajduje się inskrypcja: OPVS CAROLI CRIVELLI VENETI 1477. Dzieło pochodzi z Kościoła Zwiastowania NMP w Ascoli Piceno, gdzie był przechowywany do 1825. Następnie znalazł się w zbiorach francuskiego kard. Józefa Fescha, gdzie widział go w 1834 włoski historyk sztuki Amico Ricci Petrocchini. W 1862 obraz wszedł do kolekcji Luwru.
Opis i styl To jedno z pierwszych przedstawień Jakuba z Marchii, który zmarł rok przed powstaniem obrazu. Malując zakonnika artysta oparł się na przedstawieniach św. Bernardyna ze Sieny, duchowego mistrza Jakuba.
Święty franciszkanin został przedstawiony w całej postaci, stojąc na marmurowym stopniu, na którym klęczą dwaj miniaturowi czciciele. Za postacią świętego zwisa dekoracyjne płótno, u zwieńczenia którego znajdują się owoce. Schemat takiego przedstawienia był często wykorzystywany przez malarza, np. w obrazie Św. Maria Magdalena. W tym sposobie twórca łączy elementy znane z dzieł: prymitywistów niderlandzkich, renesansowych szkół weneckiej i padewskiej.