14 września 1939 roku wyjechał z Włoch i wstąpił do Wojska Polskiego we Francji. Został skierowany do Szkoły Podchorążych Piechoty w Camp de Coëtquidan, gdzie uczył się do 9 marca 1940 roku, po czym został przydzielony do 2 Batalionu Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich. Walczył o Narwik, za co dostał Krzyż Walecznych. W czerwcu 1940 roku, po upadku Francji dowodził Centrum Ewakuacyjnym przy Polskiej Organizacji Wojskowej w Andorze (do 20 sierpnia 1941 roku). Dotarłszy do Wielkiej Brytanii został skierowany do 1 Batalionu Strzelców Podhalańskich.
Zgłosił się do służby w kraju. Przeszkolony w polskiej szkole wywiadu (pod kamuflażem Oficerskiego Kursu Doskonalącego Administracji Wojskowej). Po przeszkoleniu w zakresie wywiadu został zaprzysiężony 29 grudnia 1942 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzutu dokonano w nocy z 13 na 14 marca 1943 roku w ramach akcji „Tile” dowodzonej przez por. naw. Karola Gębika (zrzut na placówkę odbiorczą „Olcha” położoną 9 km na południowy wschód od Kielc). W kwietniu dostał przydział do Referatu „Zachód” (wywiad ofensywny) Oddziału II Informacyjno-Wywiadowczego sztabu Komendy Głównej AK na stanowisko oficera ośrodka wywiadowczego „1 AW”. Wyjeżdżał z zadaniami wywiadowczymi, m.in.