Paul Henri Corentin Féval (ur. 29 września 1816 w Rennes, zm. 8 marca 1887 w Paryżu) – francuski powieściopisarz i dramaturg. Ojciec pisarza Paula Auguste’a Jeana Nicolasa Févala (1860-1933).

Życiorys Urodził się w 1816 w Rennes w Bretanii, w budynku Hôtel de Blossac. Ukończył studia prawnicze, jednak nie znalazł pracy w zawodzie. Wyjechał do Paryża, gdzie imał się różnych zajęć. W 1841 opublikował na łamach magazynu literackiego „Revue de Paris” swoje pierwsze opowiadanie Klub fok (Le Club des phoques). Utwór ten okazał się sukcesem wśród czytelników i sprawił, że Féval zaczął otrzymywać zamówienia z wielu pism stołecznych. Stał się sławnym pisarzem, jego kolejne dzieła bowiem cieszyły się niezmienną popularnością.

Jest najbardziej znany jako autor powieści przygodowych z gatunku płaszcza i szpady takich jak Biały wilk (Le Loup blanc) (1843), oraz najbardziej znanej – Kawaler de Lagardère (Le Bossu) (1857). Stworzył też cykl powieści o wampirach: Le Chevalier Tenebre (1860), La Vampire (1865) i La Ville Vampire (1874).

Był jednym z ojców współczesnej powieści kryminalnej. Stworzył cykl Les Habits noirs (1863-1875), sagę kryminalną składającą się z jedenastu powieści.