Bracia King zdecydowali się na podrasowanie scenariusza, dodając m.in. sceny militarne z udziałem Ogry, czemu oponował Lourié zwracając na brak logiki nowych scen. Czym Kingowie przekonywali, że wzbogacenie scenariusza, jak i dodatkowy scenarzysta będą stanowić o korzyści. Lourié potem starał się podczas reżyserii zniwelować co bardziej „żenujące rozbudowy nowego skryptu”. Lourie narzekał potem na Kingów, kwitując że byli głównym problemem Potwora z otchłani. Twierdził, że wyobrażana przez niego historia była bardziej poetycka, a Kingowie ją „zmasakrowali”. „Mimo bycia eks-gangsterami, w prawdziwym życiu byli bardzo naiwni. Frank King bardzo często mówił: »Ojej, dlaczego nie zrobimy potwora z gumy, takiego jak Paradzie Macy’s? Moglibyśmy przenosić go ulicami Londynu, tę wielką bestię przechodzącą obok«. Chciał użyć tego dla potwora!”— Eugène Lourié o braku doświadczenia braci King Na łamach „Daily Variety” z 26 maja 1960 ogłoszono nabycie produkcji przez MGM-British Studios, brytyjski oddział Metro-Goldwyn-Mayer oraz pokazanie potworów za pomocą nowego procesu zwanego Automotion. Była to inna nazwa, dla opracowanej przez Eiji Tsuburayę, techniki zwanej suitimation, polegającej na ubraniu aktora w masywny kostium potwora i kręceniu go w otoczeniu miniatur.