Aleksiej Michajłowicz Riemizow (; ur. w Moskwie, Imperium Rosyjskie, zm. 26 listopada 1957 w Paryżu, Francja) – rosyjski pisarz modernistyczny okresu rosyjskiego srebrnego wieku.
Autor utworów z elementami folkloru i naturalizmu; idealizował ustrój patriarchalny, uprawiał literacką parafrazę apokryfów, legend i baśni, kontynuował tradycję skazu; w późnych utworach dominowała tematyka historyczna i baśniowa.
Jego twórczość wywarła istotny wpływ na prozę takich pisarzy, jak M. Priszwin, J. Zamiatin i B. Pilniak.
Wybrana twórczość Powieści 1908 – Prud (ros. Пруд) 1910 – Siostry krzyżowe (ros. Крестовые сестры)
Bajki i legendy 1907: Morszczinka (ros. Морщинка) Limonar', siriecz: Ług dushownyj (ros. Лимонарь, сиречь: Луг духовный) Posołon''' (ros. Посолонь) Dokuka i bałagurje (ros. Докука и балагурье)
Nowele i opowiadania 1902 – Płacz diewuszki pieried zamużestwom (ros. Плач девушки перед замужеством) – debiut literacki pod pseudonimem N. Mołdawanow 1908 – Czto jest' tabak. Gonosijewa powiest (ros. Что есть табак. Гоносиева повесть) 1908 – Czasy (ros. Часы) 1912 – Piataja jazwa (ros. Пятая язва) Zanofa (ros. Занофа) Królewna Mymra Czortik (ros. Чёртик) Pożar (ros. Пожар) Żertwa (ros. Жертва)