Cienietnicy mogli dostarczać złowione zwierzęta do grodzonych zwierzyńców książęcych. Część współczesnych badaczy (Buczek, Inglot, Samsonowicz) wspomina wielokrotnie o szerokim zakresie czynności, składających się na poszczególne zawody, szczególnie dotyczy to rzemiosł wiejskich czy dworskich. Dopiero prawo cechowe wprowadzane w miastach sprzyjało specjalizacji.
Grupę łowców sieciami (cienietników) zaliczano do zawodów wchodzących w skład systemu osad służebnych, stanowiących pierwsze polskie urządzenie gospodarcze. Potwierdzają to historyczne toponimy – nazwy miejscowe na terenie Polski. Nazwę Cienietniki nosiła wymieniana u Bartosza Paprockiego osada, dawniej w ziemi sieradzkiejBartosz Paprocki, "Herby rycerstwa polskiego na pięcioro ksiąg rozdzielone", Kraków 1584, s. 486.. Także współczesne Cielętniki koło Zawoni (powiat trzebnicki) nosiły dawniej nazwę CienietnikiStanisław Rospond, "Słownik etymologiczny nazw geograficznych Śląska", t. C-E, s. 35.. Współcześnie tylko osada Ciemiętniki koło Włoszczowy brzmi podobnie.