Bolesław Koperski (ur. 17 sierpnia 1921 w Łodzi, zm. 26 kwietnia 1991Antoni Dudek, Aleksander Kochański, Krzysztof Persak, Centrum władzy: protokoły posiedzeń kierownictwa PZPR: wybór z lat 1949–1970, Instytut Studiów Politycznych PAN, 2000, s. 373) – polski robotnik, komunistyczny działacz partyjny i dyplomata, poseł na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji.
Życiorys Syn Jana i Józefy. W okresie II wojny światowej był robotnikiem w Zakładach Włókienniczych „Scheibler i Grohman” w Łodzi (1941–1942), następnie przebywał na robotach przymusowych w Niemczech (1942–1945). Po wojnie powrócił do pracy w zakładach, ówcześnie pod nazwą Państwowych Zakładów Przemysłu Bawełnianego nr 1 w Łodzi (1945–1948). W 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, w której był II sekretarzem Komitetu Zakładowego. W 1948 wraz z PPR przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pełnił też funkcję przewodniczącego koła Związku Walki Młodych w Łodzi, pracownika Zarządu Łódzkiego Związku Młodzieży Polskiej (1948–1950) i Zarządu Głównego ZMP w Warszawie (1950–1952), skąd skierowano go jako słuchacza do Szkoły Partyjnej przy KC PZPR w Warszawie (1952–1954).