Józef Władysław Jakubowski (ur. 22 stycznia 1901 w Jasieniu k. Brzeska, zm. 16-19 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski nauczyciel, historyk, publicysta, oficer rezerwy, doktor filozofii, działacz oświatowy i krajoznawczy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana i Katarzyny z Bielów. Ukończył szkołę powszechną, następnie uczęszczał do gimnazjum w Brzesku.
W 1918 jako ochotnik wstąpił do wojska, w 1920 brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako żołnierz 16 pułku piechoty. Po kursie podoficerów urlopowany w stopniu kaprala. 13 stycznia 1927 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 616. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Królewska Huta. Posiadał przydział w rezerwie do 75 pułku piechoty w Chorzowie.
Po maturze w 1921 podjął studia historyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
We wrześniu 1925 podjął pracę jako nauczyciel historii w Państwowym Gimnazjum Klasycznym w Królewskiej Hucie (obecnie Chorzów). W maju 1928 uzyskał dyplom doktora filozofii, po obronie pracy doktorskiej „Bona a Zygmunt August w latach 1548–1557". W grudniu 1929 mianowany nauczycielem stałym, w listopadzie 1932 profesorem gimnazjum.