Przebywał w najcięższych więzieniach (Mokotów, Rawicz, Obóz Pracy w Strzelcach Opolskich – praca w kamieniołomach).
Po zwolnieniu w 1953 mieszkał wraz z drugą żoną Martą w Stęszewie, w Krosnowicach (gdzie był ogrodnikiem) oraz w Ziębicach.
Zmarł w Ziębicach 26 kwietnia 1969. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Ziębicach, ekshumowany w 1969 i przeniesiony do grobu rodzinnego na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 196 – 8 kwietnia 1921 Krzyż Walecznych czterokrotnie – 1921 Polowa Odznaka Pilota nr 18 – 11 listopada 1928 „za loty bojowe nad nieprzyjacielem czasie wojny 1918-1920”
Przypisy Do komendanta stacji – Akt, Ławica 17.9.1919 r. (CAW I.170.3.7) i Do komendanta stacji – Raport, Ławica 18.10.1919 r. (CAW I.300.39.28).
Nowe książki nabyte dla Bibljoteki Ministerstwa Spraw Wewn. w miesiącu wrześniu 1933 r., 10. Wojsko i obrona państwa: Ritter Hans – Kpt. Szt. Gen. Wojna Powietrzna. Z załącznikami. Z niemieckiego przetłumaczył Józef Hendricks major pilot. Warszawa 1933 r. (poz. 13169)] Jerzy Pawlak: Płonące bazy – wrzesień 1939 r. Wyd. Retro-Art, Warszawa 2004. Mateusz Kabatek, Robert Kulczyński: Lotnicza historia Ziemi Pilskiej 1910–1945. Wyd. Stratus 2011, s.