– jeden z dwóch filarów Systemu Produkcyjnego Toyoty. Polega na zaprojektowaniu systemów produkcyjnych w sposób, który umożliwia wykrywanie i eliminowanie błędów oraz odstępstw od przyjętych standardów.
Opis Celem autonomizacji w obszarze produkcji jest doprowadzenie do sytuacji, w której operator eksploatujący maszynę może się od niej oddalić podczas jej pracy. Autonomizacja to wbudowanie „inteligencji” do maszyny, która cechuje się jej zatrzymaniem w momencie, kiedy nastąpi problem (np. brak jakościowy albo usterka). Autonomizacja nie jest warunkiem koniecznym przy automatyzacji maszyn i procesów produkcyjnych. Maszyna, która cechuje się najwyższym stopniem automatyzacji może wymagać ciągłego nadzoru ze strony operatora. Wówczas autonomizacja nie występuje. Autonomizację należy rozumieć jako automatyzację z dodanym ludzkim czynnikiem. Odnosi się ona do pracy człowieka z dowolną maszyną i związana jest ściśle z reakcją człowieka na problemy i odchylenia w pracy maszyny. Przy autonomizacji wyszczególnia się cztery główne etapy postępowania: Identyfikacja przez maszynę wszelkich nieprawidłowości podczas jej pracy. Zatrzymanie się maszyny. Natychmiastowe usunięcie problemu - działanie krótkoterminowe. Określenie przyczyn źródłowych problemu i ich eliminacja - działanie długoterminowe.