Była jedną z najostrzejszych krytyków polityki Izraela wobec Palestyńczyków.

Późniejsze życie Po wycofaniu się z życia parlamentarnego była wykładowcą z zakresu praw człowieka i wpływu polityki na stanowienie prawa na Uniwersytecie Telawiwskim i Uniwersytecie Ben Guriona.

Zmarła w wieku 85 lat w domu rodzinnym w Kefar Szemarjahu.

Życie prywatne Od 1952 poślubiła Re’uwena Alloniego, późniejszego założyciela administracji ziemi państwowej w Izraelu oraz szefa administracji cywilnej. Byli małżeństwem przez 36 lat, aż do jego śmierci w 1988 i mieli trzech synów: Derora – komandor marynarki wojennej Izraela w stanie spoczynku, dyrektora gimnazjum Herclija; Nimroda oraz Ehuda.

Nagrody i wyróżnienia 1984 Nagroda Brunona Kreiskiego. 1998 Nagroda Praw Człowieka im. Emila Grünzweiga 2000 Nagroda Izraela za całokształt działalności i wkład w rozwój społeczeństwa izraelskiego, pomimo protestów środowisk religijnych.