Przymusowa sterylizacja w Szwecji – państwowy program sterylizacji realizowany w Szwecji na podstawie prawa sterylizacyjnego obowiązującego w latach 1934–1975. Było to najdłużej na świecie obowiązujące tego typu prawo.
Pierwszą ustawę o sterylizacji wprowadzono w 1934. Miała ona dotyczyć osób ze znacznym upośledzeniem intelektualnym. W 1941 zaostrzono prawo, obejmując ustawą również osoby prowadzące antyspołeczny tryb życia. Sterylizację wolno było wykonywać na pacjentach ze znacznym upośledzeniem umysłowym, czyli nieświadomych efektu zabiegu. W pozostałych przypadkach potrzebna była zgoda pacjenta na zabieg. W celu uzyskania zgody stosowano różnego rodzaju presje i szantaż. Do zabiegów wyznaczano głównie osoby stanowiące obciążenie dla systemu ekonomicznego państwa.
Szczegóły procederu ujawniono opinii publicznej w 1997 w atmosferze skandalu. Powołano wówczas komisję rządową do zbadania zasięgu programu. Oficjalnie ujawniono, że w latach 1934–1975 wysterylizowano prawie 63 tys. osób, z czego prawie połowa zabiegów odbyła się pod różnego rodzaju przymusem. Zadecydowano o wypłacie odszkodowań osobom poszkodowanym.
Pomimo zmiany prawa w 1975 i wprowadzenia zakazu przymusowej sterylizacji nadal wykonywano zabiegi sterylizacyjne podczas operacji korekty płci.