Nie doszło jedynie do wypowiedzenia Niemcom wojny, czego nie chciał ani król, ani premier, sympatyzujący z III Rzeszą i przekonani o jej potędze militarnejStępniewska-Holzer B., Holzer J.: Egipt. Stulecie przemian. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2006, s. 66–67. .. Postawa ta budziła niepokój brytyjskiej dyplomacji. W lutym 1940 Wielka Brytania wymusiła na premierze Egiptu zerwanie stosunków dyplomatycznych z Włochami. Ali Mahir wydał oświadczenie, iż jego kraj włączy się do wojny z Włochami, jeśli dojdzie do bombardowania egipskich miast lub obiektów wojskowych przez wojska włoskie, lub też w przypadku otwartego wtargnięcia Włochów na terytorium Egiptu. Gdy jednak Włosi faktycznie przeprowadzili naloty na dwa egipskie miasta, rząd nie zareagował. W związku z tym w czerwcu 1940 Wielka Brytania zażądała od króla Faruka, by skłonił premiera do złożenia urzędu, tak się też stałoStępniewska-Holzer B., Holzer J.: Egipt. Stulecie przemian. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2006, s. 70. .. W 1946 należał do egipskiej delegacji na rokowania z Wielką Brytanią w sprawie ustalenia nowych zasad wzajemnych stosunków i podpisania stosownego traktatuStępniewska-Holzer B., Holzer J.: Egipt. Stulecie przemian. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2006, s. 77.