thumb|320px|Mapa Osiedla Wschodniego na Grenlandii. Czerwonymi kropkami zaznaczono znane gospodarstwa i kościoły oraz niektóre prawdopodobne nazwy geograficzne

Osiedle Wschodnie (staronorweski: Eystribyggð) – pierwszy i największy obszar zasiedlony przez wikingów na Grenlandii około 985 roku. Wbrew swojej nazwie ulokowany był na południowo-zachodnim krańcu Grenlandii wzdłuż długich fiordów: Tunulliarfik, Igaliku oraz Sermilik.

Historia Osiedle zostało założone około 985 roku przez wyprawę Eryka Rudego, która przybyła na Grenlandię z Islandii w celu jej kolonizacji. Początkowo składało się ono z szeregu odizolowanych od siebie gospodarstw i rozciągało się na przestrzeni setek kilometrów. Najważniejszym miejscem było Brattahlid, gdzie mieszkał Eryk ze swoją rodziną i jako przywódca osadników decydował o kluczowych dla całej społeczności sprawach. W szczytowym okresie Osiedle liczyło ok. 4000 mieszkańców. Odkryto tam blisko 500 ruin gospodarstw i 16 kościołów. Jego mieszkańcy zajmowali się nie tylko rolnictwem i hodowlą zwierząt, ale również łowiectwem oraz handlem.