Franciszek Rybka pseud.: Kula (ur. 7 czerwca 1918 w Libuszy, zm. 13 czerwca 1986 na Majorce) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, cichociemny.
Życiorys Po ukończeniu gimnazjum i uzyskaniu matury w 1937 roku kontynuował naukę w Szkole Podchorążych Piechoty w Komorowie koło Ostrowi Mazowieckiej, którą ukończył w 1939 roku.
We wrześniu 1939 roku służył w Ośrodku Zapasowym 5 Dywizji Piechoty. Uczestniczył w obronie Lwowa. 11 listopada przekroczył granicę polsko-węgierską. Był internowany na Węgrzech. W styczniu 1940 roku dotarł do Francji, gdzie został przydzielony do Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich. W kampanii norweskiej dowodził II plutonem 3 kompanii III batalionu tej brygady. Za osobiste męstwo w czasie bitwy o Narwik został odznaczony Krzyżem Walecznych. Uczestniczył również w kampanii francuskiej. W czerwcu 1940 roku przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie służył w 3 kompanii 1 Batalionu 1 Brygady Strzelców.
Cichociemny Zgłosił się do służby w kraju. W 1941 roku został przeszkolony ze specjalnością w dywersji, zaprzysiężony 19 stycznia 1942 roku na rotę Armii Krajowej, przydzielony do Oddziału VI (Specjalnego) Sztabu Naczelnego Wodza.