Z miasta Kong skierował się na północ i przez Boromo nad Woltą Czarną dotarł do Wagadugu (obecnie stolica Burkiny Faso). Następnie zmuszony został udać się na południe przez tereny Ghany (m.in. miasto Salaga) i dotarł do Bondoukou (obecnie Wybrzeże Kości Słoniowej, przy granicy z Ghaną). Na początku 1889 spotkał się z wyprawą Marcela Treicha-Laplène’a, która wyruszyła mu naprzeciw i razem udali się do Grand Bassam na wybrzeżu atlantyckim.
W trakcie pobytu w miastach Kong i Bondoukou podpisał traktaty z lokalnymi wodzami, na mocy których obszar pomiędzy górny Nigrem a wybrzeżem Zatoki Gwinejskiej trafił w obszar francuskich wpływów kolonialnych, wchodząc później w skład terytorium kolonialnego Francuskiej Afryki Zachodniej.
Binger opisał swoje podróży w dwutomowej książce Du Niger au Golfe de Guinée wydanej w Paryżu w 1891.
W 1892 został mianowany dowódcą francuskiej misji, która miała wyznaczyć granicę pomiędzy posiadłościami francuskimi i angielskimi w kraju Aszanti. W latach 1893–1898 był gubernatorem Wybrzeża Kości Słoniowej, a w 1898 został mianowany dyrektorem we francuskim ministerstwie ds.