dziewiąty podgatunek ceylonicus bywał uznawany za synonim podgatunku nominatywnego. Tradycyjne ujęcie systematyczne do tej pory stosują autorzy Kompletnej listy ptaków świata. Coraz większą popularność zyskuje jednak nowsze ujęcie systematyczne, w którym do Merops orientalis należą tylko cztery azjatyckie podgatunki, a pozostałe wyodrębniane są do dwóch osobnych gatunków: dwa podgatunki z Półwyspu Arabskiego (cyanophrys i muscatensis) jako Merops cyanophrys, a podgatunki afrykańskie (viridissimus, flavoviridis i cleopatra) jako Merops viridissimus.
Proponowany podgatunek nadjanus włączony jest w muscatensis.
Podgatunki i zasięg występowania Wyróżniane w tradycyjnym ujęciu systematycznym podgatunki zamieszkują: grupa podgatunków viridissimus M. o. viridissimus Swainson, 1837 – żołna szmaragdowa – Senegal do północnej i centralnej Etiopii M. o. flavoviridis Niethammer, 1955 – Czad do wschodniego Sudanu M. o. cleopatra Nicoll, 1910 – Dolina Nilu (Egipt) do północnego Sudanu grupa podgatunków cyanophrys M. o. cyanophrys (Cabanis & Heine, 1860) – żołna niebieskolica – południowy Izrael, zachodni i południowy Półwysep Arabski M. o. muscatensis Sharpe, 1886 – centralny i wschodni Półwysep Arabski grupa podgatunków orientalis M. o. beludschicus Neumann, 1910 – południowy Iran do północno-zachodnich Indii M. o.