Konektywizm a tradycyjny system nauczania W tradycyjnym nauczaniu przeważa metoda podająca, podczas gdy konektywizm stawia na kształcenie oparte na ideach konstruktywistycznych, czyli samodzielnym budowaniu i rozwijaniu wiedzy przez uczniów oraz rozwijaniu krytycznego myślenia. Uczeń dokonuje wyboru treści uczenia się i samodzielnie podejmuje decyzje. Podejmowanie decyzji również jest procesem uczenia się.
Uczenie – dzięki konektywizmowi – może odbywać się nie jak dotychczas w systemie klasowo-lekcyjnym, gdzie wszyscy uczą się tego samego jednocześnie, lecz w dowolnym czasie i miejscu. To tzw. metoda 3W: Whatever, Whenever, Wherever – „uczymy się robiąc cokolwiek, w każdej chwili, gdziekolwiek jesteśmy”Julian Piotr Sawiński, Konektywizm, czyli rewolucja w uczeniu się?, edunews.pl, 2010 .
Konektywizm w Polsce Koncepcja konektywizmu rozwinęła się w dużej mierze w 2004 roku i wtedy też została przedstawiona w Polsce. Nie jest ona szeroko rozpowszechniona i nie została wdrożona do systemu edukacji.
Przypisy
Linki zewnętrzne George Siemens Connectivism: Socializing Open Learning, Universitat Oberta de Catalunya, 2010 Konektywizm – ograniczenia behawioryzmu, kognitywizmu i konstruktywizmu, Edukacja Internet Dialog, 2004
Kategoria:Uczenie się