Podgatunki i zasięg występowania Wyróżnia się następujące podgatunki: R. c. kordofanicus (Sclater, WL & Mackworth-Praed, 1918) – zachodnio-centralny Sudan R. c. cruentus (Hemprich & Ehrenberg, 1828) – dzierzbik czerwonogardły – północno-wschodni Sudan, Erytrea i północna Etiopia R. c. hilgerti (Neumann, 1903) – Etiopia i Somalia do północnej i wschodniej Kenii R. c. cathemagmenus (Reichenow, 1887) – dzierzbik masajski – południowa Kenia i północno-wschodnia Tanzania.
Spotykany także w Egipcie nieopodal granicy spornej z Sudanem. Zasiedla obszary trawiaste i zakrzewienia do 1800 m n.p.m.
Morfologia Całkowita długość ciała wynosi około 22,2 cm, z czego 2,2–2,5 cm przypada na dziób, zaś 10–11,6 cm na ogon. Skrzydła mierzą 8,7–9,1 cm, zaś skok 2,9–3 cm. Samica mniejsza (skrzydła 8,8 cm, sterówki 10 cm). U samca wierzch ciała i dwie środkowe sterówki jasnobrązowe, z różowawym odcieniem z wierzchu głowy. Druga para sterówek czysto czarnobrązowa, zaś pozostałe czarne z szerokimi białymi pasami na końcu. Z boku czoła, na kantarku, dolnej połowie pokryw usznych i policzkach pióra białe. Lotki od spodu szarawe, z białawymi obrzeżeniami. Pokrywy podskrzydłowe bliższe zgięciu skrzydła niemal białe, zaś w kierunku tułowia przybierają barwę żółtawą (izabelowatą), która pokrywa boki ciała i pokrywy podogonowe.