Dopasowanie do wzorca – operacja, gdzie pewne wyrażenie sprawdza się ze wzorcem, w którym może znajdować się co najmniej jedno „wolne miejsce”. W jej wyniku, jeśli nastąpiło dopasowanie, otrzymuje się listę wyrażeń dopasowanych do wolnych miejsc wzorca.
Dopasowywanie do wzorca jest bardzo ekspresywną techniką programistyczną. Dwa najpopularniejsze systemy to: wyrażenia regularne wzorce symboliczne.
Wyrażenia regularne W większości nowych języków (na przykład w (Perlu) wyrażeń regularnych można używać jako wzorców: if ($numer_ip =~ /^(\d+)\.(\d+)\.(\d+)\.(\d+)$/) { # pasuje do wzorca, kolejne liczby w $1 $2 $3 $4 } else { # nie pasuje do wzorca }
Dopasowywanie to jest jednym z głównych źródeł siły ekspresji i zwięzłości Perla i innych nowych języków (Ruby, PHP, Python i inne). Analogiczny kod w C musiałby korzystać z biblioteki zapewniającej dopasowywane do wzorców (np. PCRE) lub byłby proporcjonalnie gigantyczny i zarazem mało czytelny, z dużymi szansami na wystąpienie błędów.
Wzorce symboliczne W językach funkcyjnych zwykle używa się wzorców symbolicznych – termów ze zmiennymi, które dopasowuje się do danego wyrażenia przez unifikację.