W tym okresie zwodowano ponad 80 statków pełnomorskich.
Stocznia w latach 1945–1950 thumb|240px|Szczecin w roku 1945, po nalotach alianckiego lotnictwa Stocznię Szczecińską zaczęto uruchamiać już w latach 1945–1946, sytuując ją na części terenów byłych stoczni niemieckich AG Vulcan Stettin i Stettiner Oderwerke, zniszczonych w czasie alianckich nalotów (zwłaszcza nalotów dywanowych 17/18 i 29/30 sierpnia 1944) oraz demontażu części wyposażenia przez wycofujących się Niemców oraz przez Armię Czerwoną (zarządzającą miastem do 5 lipca 1945 roku). Do roku 1950 produkcję statków próbowano wznowić w Stoczni Szczecińskiej, działającej jako oddział Zjednoczenia Stoczni Polskich (ZSP), powołanego 14 czerwca 1945 roku. W latach 1946–1948 Rosjanie stopniowo przekazywali Polakom Stettiner Oderwerke, a Stettiner Wulkanwerft przekazano władzom polskim w styczniu 1947 roku. Pierwsze w powojennym Szczecinie wodowanie statku pełnomorskiego o roboczej nazwie Oliwa odbyło się 24 kwietnia 1948 roku – późniejszy SS Marchlewski (złomowany w 1982) był zbudowany z wykorzystaniem kadłuba pozostawionego w stoczni przez Niemców.