Ukończył męskie liceum w Liscard, a w roku 1911 podjął studia filologii angielskiej z elementami języka francuskiego na Uniwersytecie Liverpoolskim. Studia przerwał wybuch I wojny światowej, podczas której Lewis otrzymał stopień oficerski i został wysłany do Francji. Jako porucznik w pułku South Wales Borderers uczestniczył w walkach nad Sommą. Podczas wojny Lewis zaczął odczuwać mocną więź ze swoją ojczyzną oraz pragnienie poświęcenia się w przyszłości sprawom narodowym, a w szczególności ochronie walijskiej kultury i języka. Zafascynował się również kulturą francuską, co znalazło mocne odzwierciedlenie w jego późniejszej twórczościSaunders Lewis, Dramaty. Blodeuwedd. Siwan. Estera. Łódź: Officyna (2024), przełożyła i opracowała Marta Listewnik..
Gdy wojna dobiegła końca, Lewis powrócił do Liverpoolu i ukończył studia licencjackie. Przez krótki czas pracował jako bibliotekarz, a w 1922, po otrzymaniu tytułu magistra, został wykładowcą literatury na nowopowstałym wydziale języka walijskiego na Uniwersytecie w Swansea. W tym samym roku stał się jednym z założycieli czasopisma literackiego „Y Llenor” („Literat”), w którym aktywnie publikował. W 1924 r.