We wrześniu 1893 zdał egzamin na duchownego, następnie objął urząd wikarego w Pszczynie, sprawując go do września następnego roku. W zastępstwie objął parafię w Żorach, jednakże po niespełna miesiącu uzyskał nominację władz kościelnych na proboszcza tej parafii.
W październiku 1905 ewangeliccy parafianie wybrali go drugim pastorem, czyli zastępcą proboszcza parafii Królewska Huta (obecnie Chorzów). Został także wiceprzewodniczącym rady parafialnej. Zamieszkał przy obecnej ul. Wolności 40, później przeprowadził się na obecną ul. Dąbrowskiego. Odprawiał polskie nabożeństwa ewangelickie w sąsiednich parafiach w Bytomiu, Katowicach, później także w Świętochłowicach i Wirku. Uczył religii w średniej szkole żeńskiej (obecnie IV Liceum Ogólnokształcące) w Królewskiej Hucie (obecnie Chorzów).
W 1921 wszedł w skład Kolegium Ewangelicko-Kościelnej Komisji ds. Górnośląskich terenów Odłączonych, której zadaniem było przygotowanie powstania Ewangelickiego Kościoła Unijnego na polskich terenach Górnego Śląska. Został także przewodniczącym rady ewangelickiego sierocińca (Evangelischer Stift), działającego przy obecnej ul. Katowickiej.