Po przeszkoleniu w łączności radiowej został zaprzysiężony 10 lipca 1943 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza. Zrzutu dokonano w nocy z 21 na 22 września 1943 roku w ramach operacji „Neon 5” dowodzonej przez por. naw. Władysława Krywdę. Ekipa została zrzucona na placówce odbiorczej „Lustro” 9 km na północny wschód od Mińska Mazowieckiego. Po aklimatyzacji w Warszawie dostał przydział do Okręgu Wołyń AK, gdzie od listopada był oficerem łączności Inspektoratu Rejonowego Łuck.
29 marca 1944 roku został aresztowany przez NKWD. Był więziony i torturowany w Łucku i Kijowie. Posługiwał się nazwiskiem Wiktor Popławski i nie został rozpoznany jako cichociemny. Został skazany na 20 lat katorgi i dożywotnią zsyłkę. W listopadzie 1944 roku został wywieziony do Workuty. Po zmniejszeniu mu wyroku do 10 lat został w 1953 roku zwolniony z łagru i zesłany dożywotnio do Akczatau, gdzie pracował w kopalni wolframu. 10 kwietnia 1956 roku został zwolniony i 23 sierpnia tego roku dotarł do Polski.
Od 1 października 1956 roku pracował jako kolejno mistrz wydziału aparatury ciężkiej, kierownik wydziału przygotowania produkcji i główny mechanik w Zakładzie Urządzeń Przemysłowych w Nysie.