W początku lat osiemdziesiątych XIX wieku GAR była bliska załamania, a wiele grup przestało istnieć.
Kilka lat później organizacja odżyła pod nowym kierownictwem, które potrafiło stworzyć podstawy działalności, jaką było silne wsparcie federalnego projektu przyznania weteranom zasiłków. To spowodowało powrót − w znacznej liczbie − czarnych weteranów, którzy zaczęli tworzyć nowe oddziały. Organizacji nie udało się natomiast wywalczyć świadczeń inwalidzkich dla czarnoskórych żołnierzy. Większość z nich nigdy nie otrzymała zadośćuczynienia za rany odniesione w okresie służby.
Na poziomie stanowym GAR była podzielona na „departamenty”, zaś na poziomie lokalnym na „oddziały”. Członkowie nosili quasi-militarne uniformy. Departamenty istniały w każdym z kontynentalnych stanów, a ponadto było kilka oddziałów zamorskich.
Ten podział na departamenty i oddziały został później przyjęty przez inne organizacje weterańskie, jak American Legion (I wojna światowa) i Veterans of Foreign Wars (II wojna światowa).
W roku 1868 komendant GAR, gen. John A. Logan, ogłosił dzień 30 maja weterańskim świętem Decoration Day, dziś obchodzonym jako Memorial Day.