Szczegółowe parametry pracy dla różnych branż określają profile, m.in. SMPTE ST 2059-2 (broadcast), AES67 (profesjonalne audio), IEEE 802.1AS (gPTP w sieciach mostkowanych), IEC/IEEE 61850-9-3 (energetyka), ITU-T G.8275.1 (telekomunikacja) oraz White Rabbit (metrologia). W sieciach ze sprzętowym znacznikowaniem czasu PTP może osiągać dokładność poniżej mikrosekundy, a w odpowiednio zaprojektowanych rozwiązaniach nawet do zakresu subnanosekundowego. Praktyczna dokładność zależy jednak od topologii, profilu, jakości zegara odniesienia, symetrii ścieżek i obsługi PTP przez przełączniki oraz inne urządzenia pośredniczące.
Historia i wersje Pierwsza wersja protokołu została opublikowana jako IEEE 1588-2002 pod tytułem Standard for a Precision Clock Synchronization Protocol for Networked Measurement and Control Systems. Jej celem było wypełnienie luki między powszechnym, ale mniej dokładnym NTP a kosztowną lub niedostępną w każdym węźle synchronizacją bezpośrednio z odbiornika GPS.