Pod koniec września 1929 Politbiuro przyjęło decyzję o odwołaniu Biesiedowskiego do ZSRR, który w rezultacie na początku października tego roku zbiegł. Uzyskał azyl polityczny od władz francuskich. Pod koniec 1929 r. założył pismo Bor´ba (Борьба) jako organ prasowy zbiegów z ZSRR, które redagował do 1932. Próbował nieskutecznie założyć ugrupowanie polityczne skupiające sowieckich uciekinierów. Pisał artykuły m.in. do emigracyjnych pism rosyjskich Wozrożdienije (Возрождение) i Poslednije nowosti (Последние новости). Współpracował z tygodnikiem Dni (Дни). Występował z wykładami i odczytami o Rosji Sowieckiej. W 1931 napisał 2-tomową książkę pt. Na putiach k Termidoru (На путях к Термидору), zaś w 1938 pod pseudonimem Ivan Raguza książkę pt. La vie de Staline. Po zajęciu Francji przez Wehrmacht, latem 1940 został internowany, ale po podaniu się za muzułmanina wyszedł na wolność. Przyłączył się do francuskiego ruchu oporu. Po zakończeniu wojny – według części źródeł – współpracował z sowieckim wywiadem. Opublikował kilka fikcyjnych pamiętników decydentów sowieckich (m.in. Maksima Litwinowa).